Meditasyon günlükleri (28.07.2009):
Geçip Giden hatıralar değil, zamandır!
Nihai, elimizde sadece 'AN' kalır. 'ŞU AN'da hatıralara dönüşsün diye 'AN'da yaşamalıyız
20 Kasım 2014 Perşembe
31 Ocak 2014 Cuma
Meditasyon günlükleri (11.06.2009):
Meditasyon günlükleri (11.06.2009):
Kavram; her kavram kendince doğrudur! Birbirleri ile karşılaştırmak kaos yaratır!...
Kavram; her kavram kendince doğrudur! Birbirleri ile karşılaştırmak kaos yaratır!...
Meditasyon günlükleri (04.06.2009):
Meditasyon günlükleri (04.06.2009):
Hümanizm; Asla hümanist olma! Değer dert getirin ve kirlenirsin...
Hümanizm; Asla hümanist olma! Değer dert getirin ve kirlenirsin...
Meditasyon günlükleri (29.05.2009):
Meditasyon günlükleri (29.05.2009):
Arınma; kelime kökü 'arı' yani 'saf' Her'şey ve kes'den vazgeçebilmek, saflaşmak...
Arınma; kelime kökü 'arı' yani 'saf' Her'şey ve kes'den vazgeçebilmek, saflaşmak...
Perşembe - William Carlos Williams
Perşembe
Bir rüya gördüm ben de-başkaları gibi-
ve hiçbir şeye varmadı sonu, yani
öylece duruyorum şimdi
ayaklarım yere dayalı
ve göğe bakıyorum-
hissederek üzerimdeki giysileri,
kunduralarımın içindeki bedenimin ağırlığını,
şapkamın kenarını, burnumdan girip çıkan
havayı-ve rüya görmemeye karar veriyorum artık.
William Carlos Williams
_____
Thursday
I have had my dream—like others—
and it has come to nothing, so that
I remain now carelessly
with feet planted on the ground
and look up at the sky—
feeling my clothes about me,
the weight of my body in my shoes,
the rim of my hat, air passing in and out
at my nose—and decide to dream no more.
William Carlos Williams
Bir rüya gördüm ben de-başkaları gibi-
ve hiçbir şeye varmadı sonu, yani
öylece duruyorum şimdi
ayaklarım yere dayalı
ve göğe bakıyorum-
hissederek üzerimdeki giysileri,
kunduralarımın içindeki bedenimin ağırlığını,
şapkamın kenarını, burnumdan girip çıkan
havayı-ve rüya görmemeye karar veriyorum artık.
William Carlos Williams
_____
Thursday
I have had my dream—like others—
and it has come to nothing, so that
I remain now carelessly
with feet planted on the ground
and look up at the sky—
feeling my clothes about me,
the weight of my body in my shoes,
the rim of my hat, air passing in and out
at my nose—and decide to dream no more.
William Carlos Williams
Kaydol:
Yorumlar (Atom)